Jan Filipek (1902-1989) urodzony w Zadybiu w Powiecie Garwolińskim w rodzinie chłopskiej. Nauczyciel, pedagog, kierownik szkół, społecznik, regionalista, publicysta, miłośnik przyrody. Uczęszczał do  gimnazjum w Żelechowie w latach od 1918 do 1922, później do gimnazjum w Sarnach od 1922 do 1923, później do gimnazjum w Białej Podlaskiej od 1923 do 1925. W latach 1925 do 1927 uczęszczał do Seminarium Nauczycielskiego w Prużanie. Po ukończeniu podjął prace jako nauczyciel w: Meszno(1927), Michów (1927-1928),Wielkie(1928-1929), Abramów (1929-1931), Nowodwór (1931-1933), Niemce (1933-1935), Nasutów (1935-1957), od 1957 w Niemcach do emerytury. Przepracował w oświacie prawie 50 lat. Pisał artykuły do „Głosu Nauczycielskiego”, do „Życia Lubelskiego”, do tygodnika społeczno-kulturalnego „Wieś”, do „Zielonego Sztandaru”. Był współredaktorem czasopisma regionalnego „Lubartowiak”. Pisał wiele prac konkursowych. Na prośbę Ministerstwa Oświaty napisał projekt zmian w programie nauczania matematyki w szkole podstawowej, który został uwzględniony w całości. Pracował w spółdzielczości, w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Lubartowskiej, działacz Związku Nauczycielstwa Polskiego.W czasie wojny działał w Batalionach Chłopskich, trzykrotnie zatrzymywany przez Niemców. Współpracował w zakresie zbieractwa językowego    z Polską Akademią Umiejętności  w Krakowie, a w pierwszych latach po wojnie był korespondentem Towarzystwa Ludoznawczego przy UMCS  Lublinie . Okres późniejszego wieku spędził na pracy twórczej – malował, rysował, pisał. Odznaczony wieloma odznakami, a wśród nich Krzyżem Kawalerskim. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Niemcach. Ludzie go kochali, a on ich.

Życiorys napisany własnoręcznie przez Jana Filipka
w 1932r w Nowodworze